تبلیغات
میثاق با ولایت - مهدویت ، امتداد حركت اولیاء و انبیاى الهى
مهدویت ، امتداد حركت اولیاء و انبیاى الهى


انبیاء، مقدمه سازان ظهور امام عصر (عج)

جامعه‏ى مهدوى یعنى آن دنیایى كه امام زمان مى‏آید تا آن دنیا را بسازد، همان جامعه‏اى است كه همه‏ى پیامبران براى تأمین آن در عالم ظهور كردند؛ یعنى همه‏ى پیغمبران مقدمه بودند تا آن جامعه‏ى ایده‏آل انسانى كه بالاخره به وسیله‏ى ولى‏عصر و مهدى موعود در این عالم پدید خواهد آمد و پایه‏گذارى خواهد شد به وجود بیاید، مانند یك بناى مرتفعى كه كسى مى‏آید و زمین آن را تسطیح مى‏كند و خار و خاشاك را از آن مى‏كند، كس دیگرى پس از او مى‏آید و زمین را پایه‏ریزى مى‏كند و گود مى‏كند و كس دیگرى پس از او مى‏آید تا پایه‏ها را شالوده‏ریزى كند و بلند كند و كس دیگرى پس از او مى‏آید تا دیوارها را بچیند
و یكى پس از دیگرى مأموران و مسؤولان مى‏آیند تا این كاخ مرتفع ، این بنیان رفیع به تدریج در طول زمان ساخته و پرداخته شود. انبیاء الهى از آغاز تاریخ بشریت یكى پس از دیگرى آمدند تا جامعه و بشریت را قدم به قدم به آن جامعه‏ى آرمانى و آن هدف نهایى نزدیك كنند. انبیاء همه موفق شدند؛ حتى یك نفر از رسولان الهى هم در این راه و در این مسیر ناكام نماند. بارى بود كه بر دوش این مأموران عالى مقام نهاده شده بود. هر كدام آن بار را قدمى به مقصد و سرمنزل نزدیك كردند، كوشش كردند، هر چه توان داشتند به كار بردند. آن وقتى كه عمر آنان سر آمد، این بار را دیگرى از دست آنان گرفت و همچنان قدمى و مسافتى آن بار را به مقصد نزدیك‏تر كرد. ولى‏عصر(صلوات الله علیه) میراث بر همه‏ى پیامبران الهى است كه مى‏آید و گام آخر را در ایجاد آن جامعه‏ى الهى برمى‏دارد. (1)

ظهور امام ، كمال حركت توحیدى - اجتماعى انبیاء

آن جامعه‏اى كه در دوران ظهور حضرت ولى‏عصر (عجل الله تعالى فرجه) به وجود خواهد آمد، همان جامعه‏اى است كه همه‏ى پیغمبران الهى براى تهیه مقدمات آن از جانب الهى مبعوث شدند؛ یعنى ایجاد یك جامعه‏اى كه بشریت در آن جامعه بتواند به رشد و كمال متناسب خود برسد. این آیه‏ى قرآن كه درباره‏ى بعثت پیامبران مى‏فرماید : « لیقوم الناس بالقسط » یعنى پیغمبران مبعوث شدند تا قسط و عدل در جامعه‏ى بشرى استوار بشود، اشاره به هدف بعثت مى‏كند. پس حكومت مهدى و جامعه‏ى مهدوى همان جامعه‏اى است كه این هدف را به طور كامل تأمین مى‏كند.(2)

پی نوشت :

1- در مكتب جمعه ، ج 2، ص 199 و 200، 59/4/6
2- در مكتب جمعه ، ج 3، ص 250، 60/3/29